Skogstur 4.-8. november

Solotur

I løpet av skogsturen, som var lagt til første veka i november, skulle vi ha eit solodøger. Dvs. gjennomføre ei overnatting åleine i skogen. Målet med denne eigenturen var å bli bevisst på kva føresetnadar ein sjølv har for å klare seg åleine. Eg har aldri overnatta ute åleine før. Har eg alle dei grunnleggjande ferdigheitene som vi har brukt ilag i løpet av hausten? 

Å vere ute i skogen åleine kan for mange vere ei stor utfordring. Ikkje berre fordi ein må gjer alle arbeidsoppgåver åleine, men skogen i seg sjølv kan verke skummel. Dette var eg litt bekymra for då eg høyrde at vi skulle ha ei solo-overnatting. Solo overnattinga var meint for å utfordre oss og for at vi sjølv skulle finne ut av kva vi meistrar med leirlivet.

Utsikt frå bustaden min.
Foto: Ragni K. Odéen

I dagens samfunn vil det som regel vere visse krav til oss som menneske (Miljøverndepartementet, 2009). Det vil alltid vere område der ein ikkje når opp. Meistring er nøkkelen for sjølvrespekt og kjensla av å lukkast er viktig (Miljøverndepartementet, 2009). Ved å oppleve at ein ikkje når opp på eit område må mennesket søkje vidare etter område som ein betre mestrar for å få den gode kjensla. Ute i naturen kan det enkelte individ oppsøkje dei utfordringar ein sjølv meiner å meistre (Tordsson, 2007). Til dømes fins det ulike måtar å byggje gapahuk på, nokre meir avanserte enn andre. Alt etter kunnskap og tidlegare erfaring kan ein velgje ut ein type gapahuk som ein meiner ein kan mestre å lage åleine.

Gapahuken min: laga av ein trefot og jervenduk.
Foto: Ragni K. Odéen

Eg var heldig og hadde ein fantastisk utsikt frå leiren min på eigenturen. Eg vart så overvelda over naturen og utsikta at eg berre måtte slå leir på dette utsiktspunktet. Minuset var at eg måtte gå eit stykke for å hente god ved, men eg såg ikkje på dette som eit stort problem. Eg valde å slå leir på denne staden, og vurderte mine eigenskapar til å slå leir og samle ved som gode nok til at eg ikkje trong å liggje nede i tettaste furuskogen. Eg fekk nok ved og bål til å lage både middag og koke vatn til frukost. Bustaden min laga eg av ein enkel jervenduk, tre trestokkar og litt hyssing. Eg var svært nøgd med både bål og gapahuk, og kjende på mestringskjensla.


Dei grunnleggjande ferdigheitene som trengs for ein solotur, eller for å overleve i naturen, fekk eg bekrefta at eg eigde. Eg valde område og utforming av gapahuk og bål etter eigen evne. Eg visste kvar eg fann god ved, og at eg måtte gå litt lengre for å finne den. Med god utsikt, fin leir og bål gløymde eg å tenkje på at eg i utgangspunktet tykte dette kunne bli ein skummel kveld og natt.

Leirstaden min.
Foto: Ragni K. Odéen

Litteratur:

Miljøverndepartementet (2009). Naturopplevelse, friluftsliv og vår psykiske helse. http://www.regjeringen.no/nb/dep/md/dok/rapporter_planer/rapporter/2009/naturopplevelse- friluftsliv-og- var-psyki.html?id=578787 (Lasta opp 21. november 2013)

Tordsson, B. 2007. "En sunn sjel i en sunn natur. Naturen som sanselig rikdom, symbolverdien og grunnlag for selverkjennelse". Bø: Høgskulen i Telemark.